Omnibus VIII: Parlament Europejski przyjął poprawki dotyczące EPR. Jakie zwolnienia mogą otrzymać przedsiębiorcy?
22 października 2026 r. | Euro Oriental | Aktualności regulacyjne UE
Parlament Europejski przyjął poprawki do projektów Omnibus VIII przewidujących uproszczenie obowiązków związanych z rozszerzoną odpowiedzialnością producenta (EPR). Zmiany dotyczą między innymi opakowań, baterii, sprzętu elektrycznego i elektronicznego, tekstyliów oraz wybranych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Najważniejszą propozycją jest czasowe zawieszenie obowiązku wyznaczania przedstawiciela EPR dla określonych przedsiębiorców prowadzących sprzedaż transgraniczną w UE.
20 października 2026 r. Parlament Europejski przeprowadził głosowania nad dwoma projektami legislacyjnymi w ramach pakietu Omnibus VIII, którego celem jest ograniczenie obciążeń administracyjnych wynikających z unijnych przepisów środowiskowych.
Przyjęte stanowisko Parlamentu zawiera istotną zmianę w stosunku do pierwotnych propozycji Komisji Europejskiej. Zamiast szerokiego zawieszenia obowiązku wyznaczania przedstawicieli EPR dla przedsiębiorców z siedzibą w UE, Parlament zaproponował ograniczenie uproszczenia do mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw.
Dzień później, 21 października, Rada Unii Europejskiej uzgodniła własne stanowisko dotyczące opakowań. Zaproponowała odmienne rozwiązanie, oparte na ilości opakowań wprowadzanych na rynek danego państwa członkowskiego.
Ostateczny zakres zwolnień nie został jeszcze uzgodniony. Przyjęte stanowiska stanowią jednak ważny etap reformy, która może wpłynąć na koszty prowadzenia sprzedaży internetowej i dystrybucji produktów na jednolitym rynku UE.
Dlaczego Unia Europejska chce uprościć obowiązki EPR?
Rozszerzona odpowiedzialność producenta (Extended Producer Responsibility, EPR) jest mechanizmem, zgodnie z którym podmioty wprowadzające określone produkty na rynek ponoszą odpowiedzialność za związane z nimi obowiązki środowiskowe, w tym finansowanie gospodarowania odpadami.
System EPR obejmuje różne grupy produktów, a szczegółowe zasady zależą od właściwych przepisów unijnych oraz krajowych.
Przedsiębiorca sprzedający produkty w kilku państwach członkowskich może podlegać odrębnym obowiązkom rejestracyjnym, sprawozdawczym i finansowym w każdym z tych państw.
Dodatkowym obciążeniem jest obowiązek wyznaczania upoważnionego przedstawiciela do spraw EPR w państwie, w którym przedsiębiorca nie posiada siedziby, ale wprowadza produkty na rynek.
W praktyce oznacza to konieczność korzystania z usług lokalnych podmiotów, ponoszenia dodatkowych opłat oraz zarządzania odrębnymi procedurami administracyjnymi.
Dla dużych przedsiębiorstw prowadzą
cych sprzedaż w wielu państwach koszty te mogą stanowić stosunkowo niewielką część działalności. Dla małych firm e-commerce mogą być natomiast istotną barierą rozwoju sprzedaży zagranicznej.
Właśnie ten problem ma ograniczyć Omnibus VIII.
Jakie projekty przyjął Parlament Europejski 20 października 2026 r.?
Parlament głosował nad dwoma odrębnymi projektami legislacyjnymi dotyczącymi zawieszenia wybranych obowiązków EPR.
1. Opakowania i baterie - A10-0266/2026
Pierwszy projekt, procedura 2025/0395(COD), dotyczy przepisów zawartych w:
Rozporządzeniu (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR).
Rozporządzeniu (UE) 2023/1542 w sprawie baterii i zużytych baterii.
Projekt przewiduje czasowe zawieszenie stosowania określonych przepisów dotyczących obowiązku wyznaczania upoważnionego przedstawiciela EPR.
W odniesieniu do PPWR chodzi o art. 45 ust. 3, natomiast w przypadku rozporządzenia bateryjnego o art. 56 ust. 3.
2. Odpady, WEEE i SUP - A10-0267/2026
Drugi projekt, procedura 2025/0396(COD), dotyczy:
Dyrektywy 2008/98/WE w sprawie odpadów, w tym przepisów dotyczących określonych produktów tekstylnych, produktów powiązanych i obuwia.
Dyrektywy 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE).
Dyrektywy (UE) 2019/904 dotyczącej ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (SUP).
W przyjętych poprawkach Parlament zaproponował zawieszenie stosowania odpowiednich obowiązków dotyczących przedstawicieli EPR, z ograniczeniem do mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw mających siedzibę w UE.
Oba projekty zostały skierowane do dalszych negocjacji międzyinstytucjonalnych.
Które przedsiębiorstwa mogą zostać zwolnione z obowiązku przedstawiciela EPR?
Jedną z najważniejszych poprawek Parlamentu jest ograniczenie proponowanego zwolnienia do mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw.
Wielkość przedsiębiorstwa ustala się zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku I do zalecenia Komisji 2003/361/WE.
Kategoria | Liczba zatrudnionych | Kryteria finansowe |
Mikroprzedsiębiorstwo | Mniej niż 10 osób | Roczny obrót lub suma bilansowa do 2 mln EUR |
Małe przedsiębiorstwo | Mniej niż 50 osób | Roczny obrót lub suma bilansowa do 10 mln EUR |
Średnie przedsiębiorstwo | Mniej niż 250 osób | Roczny obrót do 50 mln EUR lub suma bilansowa do 43 mln EUR |
Przy ocenie wielkości przedsiębiorstwa należy również uwzględnić zasady dotyczące przedsiębiorstw partnerskich i powiązanych.
Zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu proponowane zawieszenie miałoby obejmować pierwsze dwie kategorie.
Oznacza to, że średnie i duże przedsiębiorstwa nie mogłyby automatycznie skorzystać z proponowanego uproszczenia, nawet jeżeli prowadzą sprzedaż transgraniczną na niewielką skalę.
Jest to istotna różnica w stosunku do pierwotnego podejścia Komisji Europejskiej.
Jak długo miałoby obowiązywać zwolnienie?
Parlament Europejski zaproponował, aby zawieszenie odpowiednich przepisów obowiązywało do 1 stycznia 2035 r. lub do wcześniejszego rozpoczęcia stosowania unijnego aktu prawnego ustanawiającego wspólne ramy EPR, obejmującego również zasady dotyczące przedstawicieli.
Rozwiązanie to ma charakter przejściowy.
Komisja Europejska przygotowuje szerszą reformę gospodarki o obiegu zamkniętym w ramach planowanego Circular Economy Act.
Jednym z jej celów ma być ograniczenie rozdrobnienia krajowych systemów EPR oraz ułatwienie przedsiębiorcom realizowania obowiązków środowiskowych na jednolitym rynku.
Wśród postulowanych rozwiązań znajdują się harmonizacja wymagań administracyjnych, ujednolicenie formatów sprawozdawczych oraz rozwój interoperacyjnych systemów cyfrowych.
Na obecnym etapie nie należy jednak traktować tych rozwiązań jako już przyjętych przepisów.
Rada UE proponuje inne kryterium - mniej niż 1 tona opakowań rocznie
21 października 2026 r. Rada Unii Europejskiej uzgodniła mandat negocjacyjny dotyczący projektu odnoszącego się do opakowań i odpadów opakowaniowych.
Stanowisko Rady różni się od propozycji Parlamentu.
Zgodnie z komunikatem Rady przedsiębiorca mający siedzibę w UE mógłby zostać zwolniony z obowiązku wyznaczania upoważnionego przedstawiciela EPR w innym państwie członkowskim, jeżeli wprowadza na rynek tego państwa mniej niż 1 tonę opakowań w roku kalendarzowym.
W tym modelu podstawowym kryterium jest ilość opakowań wprowadzanych na dany rynek, a nie wyłącznie wielkość przedsiębiorstwa.
Rada przewiduje również zabezpieczenie na wypadek naruszenia obowiązków EPR oraz przegląd okresu obowiązywania zawieszenia do 31 grudnia 2030 r., przed planowanym zakończeniem jego stosowania w 2032 r.
Parlament Europejski a Rada UE - porównanie stanowisk
Zagadnienie | Parlament Europejski | Rada UE |
Podstawowe kryterium | Mikro- i małe przedsiębiorstwa | Mniej niż 1 tona opakowań rocznie na rynku danego innego państwa |
Siedziba przedsiębiorcy | UE | UE |
Przedmiot zwolnienia | Wyznaczanie przedstawiciela EPR | Wyznaczanie przedstawiciela EPR |
Termin | Do 1 stycznia 2035 r. lub wcześniejszej reformy | Planowane zakończenie w 2032 r. |
Status | Stanowisko Parlamentu | Mandat negocjacyjny Rady |
Porównanie dotyczy przede wszystkim części projektu odnoszącej się do opakowań. Komunikat Rady z 21 października nie potwierdza przyjęcia identycznego progu ilościowego dla baterii, WEEE, tekstyliów i SUP.
To, które kryterium znajdzie się w ostatecznych przepisach, będzie miało bezpośredni wpływ na liczbę przedsiębiorców uprawnionych do skorzystania z uproszczenia.
Czy Omnibus VIII zniesie obowiązek rejestracji i opłacania EPR?
Nie.
To jeden z najważniejszych elementów proponowanej reformy, który wymaga szczególnego podkreślenia.
Zawieszenie obowiązku wyznaczania przedstawiciela EPR nie oznacza zawieszenia całego systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta.
Przedsiębiorcy nadal będą zobowiązani do realizacji pozostałych wymagań wynikających z właściwych przepisów.
Mogą one obejmować między innymi:
Rejestrację we właściwych krajowych rejestrach producentów.
Przekazywanie wymaganych informacji i sprawozdań.
Finansowanie gospodarowania odpadami.
Uczestnictwo w odpowiednich systemach EPR.
Wnoszenie wymaganych opłat.
Zapewnienie wymaganych gwarancji finansowych, jeżeli mają zastosowanie.
Przestrzeganie obowiązków dotyczących zbierania, odzysku i recyklingu odpadów.
Parlament wyraźnie uwzględnił tę zasadę w poprawkach zabezpieczających do projektowanych przepisów.
Zaproponowano również mechanizm mający zapobiegać sztucznemu dzieleniu lub restrukturyzowaniu przedsiębiorstw wyłącznie w celu uzyskania prawa do zwolnienia.
Omnibus VIII ma uprościć sposób realizacji określonych obowiązków administracyjnych, a nie zwolnić przedsiębiorców z odpowiedzialności środowiskowej za produkty wprowadzane na rynek.
Co zmiany oznaczają dla polskich przedsiębiorców sprzedających produkty za granicę?
Przykładem może być polska firma prowadząca sprzedaż internetową do Niemiec, Francji i Czech.
Przedsiębiorca wprowadza na te rynki produkty w opakowaniach, a jednocześnie nie posiada siedziby w żadnym z wymienionych państw.
W zależności od właściwych przepisów może podlegać obowiązkom EPR w poszczególnych krajach, w tym wymaganiom dotyczącym przedstawicieli.
Jeżeli ostateczne przepisy przyjmą model proponowany przez Parlament, kwalifikujące się mikroprzedsiębiorstwo lub małe przedsiębiorstwo mogłoby skorzystać z zawieszenia odpowiedniego obowiązku wyznaczania przedstawiciela.
Jeżeli natomiast przyjęty zostanie model Rady dotyczący opakowań, istotna będzie ilość opakowań wprowadzanych do każdego państwa członkowskiego.
Przykład 1 - mały sprzedawca internetowy
Polska firma zatrudnia 8 pracowników i wprowadza rocznie na rynek niemiecki 600 kg opakowań.
W przedstawionym scenariuszu mogłaby spełniać zarówno kryterium wielkości przedsiębiorstwa proponowane przez Parlament, jak i próg ilościowy zaproponowany przez Radę.
Nie oznaczałoby to jednak automatycznego zwolnienia z rejestracji i opłat EPR w Niemczech.
Przykład 2 - mała firma z większą sprzedażą
Polska firma zatrudnia 20 pracowników i wprowadza na rynek niemiecki 5 ton opakowań rocznie.
Zgodnie z modelem Parlamentu mogłaby kwalifikować się do uproszczenia jako małe przedsiębiorstwo.
Według stanowiska Rady nie spełniałaby natomiast kryterium ilościowego poniżej 1 tony.
Przykład 3 - większe przedsiębiorstwo o niewielkiej sprzedaży zagranicznej
Przedsiębiorstwo niekwalifikujące się jako mikro- lub małe przedsiębiorstwo wprowadza na rynek innego państwa UE jedynie 300 kg opakowań rocznie.
Według stanowiska Parlamentu nie mogłoby skorzystać ze zwolnienia opartego na wielkości przedsiębiorstwa.
Według modelu ilościowego Rady mogłoby potencjalnie spełniać kryterium dotyczące ilości opakowań.
Przykłady mają charakter ilustracyjny. Ostateczna kwalifikacja będzie zależeć od przyjętego tekstu prawnego, definicji producenta i okoliczności konkretnej działalności.
Czy polski importer produktów z Chin również będzie mógł skorzystać ze zwolnienia?
Potencjalnie tak.
Samo pochodzenie produktów z Chin nie oznacza, że polska firma nie może skorzystać z przyszłego uproszczenia.
Kluczowe znaczenie będzie miało ustalenie, który podmiot jest producentem w rozumieniu właściwych przepisów EPR.
Przykładowo polska spółka może importować produkty z Chin, a następnie samodzielnie wprowadzać je na rynki innych państw członkowskich UE.
W takim przypadku należy przeanalizować status polskiej spółki jako podmiotu gospodarczego, właściwe definicje producenta oraz obowiązki wynikające z poszczególnych systemów EPR.
Inaczej wygląda sytuacja przedsiębiorcy mającego siedzibę poza Unią Europejską, który prowadzi bezpośrednią sprzedaż do unijnych odbiorców.
Parlament Europejski nie zaproponował analogicznego ogólnego zwolnienia dla producentów mających siedzibę w państwach trzecich.
Rozróżnienie to ma szczególne znaczenie dla działalności prowadzonej za pośrednictwem platform e-commerce oraz w modelach sprzedaży transgranicznej.
Kiedy nowe przepisy zaczną obowiązywać?
Na dzień 22 października 2026 r. proponowane zwolnienia nie stanowią jeszcze obowiązującego prawa.
20 października Parlament Europejski przyjął poprawki do projektów legislacyjnych, natomiast 21 października Rada UE uzgodniła swoje stanowisko dotyczące opakowań.
Kolejnym etapem będą negocjacje między instytucjami unijnymi, których celem jest ustalenie wspólnego brzmienia przepisów.
Dopiero zakończenie procesu legislacyjnego, formalne przyjęcie odpowiednich aktów oraz ich publikacja w Dzienniku Urzędowym UE pozwolą ustalić ostateczny zakres i terminy stosowania nowych rozwiązań.
Do tego czasu przedsiębiorcy powinni nadal realizować obowiązki wynikające z aktualnie stosowanych przepisów.
Nie należy rezygnować z wyznaczonego przedstawiciela EPR wyłącznie na podstawie informacji o przyjęciu poprawek przez Parlament Europejski.
Co przedsiębiorcy powinni zrobić już teraz?
Chociaż zmiany nie zostały jeszcze ostatecznie przyjęte, warto przygotować się do ich ewentualnego wdrożenia.
Przedsiębiorcy prowadzący sprzedaż transgraniczną powinni w pierwszej kolejności ustalić, w których państwach członkowskich podlegają obowiązkom EPR i jakie kategorie produktów obejmują te obowiązki.
Następnie warto zweryfikować status przedsiębiorstwa według unijnych kryteriów mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw.
W przypadku opakowań szczególnie przydatne będzie prowadzenie dokładnej ewidencji ilości opakowań wprowadzanych na poszczególne rynki krajowe.
Pozwoli to ocenić, czy przedsiębiorstwo mogłoby spełniać kryterium ilościowe zaproponowane przez Radę UE.
Należy również przeanalizować obowiązujące umowy z przedstawicielami EPR, w szczególności ich okresy obowiązywania oraz zasady wypowiedzenia.
Nie rekomendujemy jednak przedwczesnego rozwiązywania takich umów.
Co dalej z Omnibus VIII?
Omnibus VIII stanowi element szerszych działań Unii Europejskiej zmierzających do ograniczenia kosztów administracyjnych ponoszonych przez przedsiębiorców.
W odniesieniu do EPR reforma koncentruje się obecnie na jednym z problemów sprzedaży transgranicznej: konieczności wyznaczania przedstawicieli w różnych państwach członkowskich.
Przyjęte przez Parlament Europejski poprawki pokazują, że instytucje unijne dostrzegają szczególne obciążenia ponoszone przez mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa.
Jednocześnie stanowisko Rady UE wskazuje, że ostateczne uproszczenie może zostać oparte na innym kryterium, związanym z ilością opakowań wprowadzanych na rynek.
Najważniejsze pozostaje zatem ustalenie, kto będzie mógł skorzystać ze zwolnienia, jak długo będzie ono obowiązywać i jakie warunki trzeba będzie spełnić.
Na odpowiedzi na te pytania trzeba poczekać do zakończenia negocjacji legislacyjnych.
Euro Oriental - monitorujemy zmiany przepisów UE
W Euro Oriental na bieżąco analizujemy zmiany europejskich przepisów dotyczących importu, zgodności produktów oraz obowiązków środowiskowych przedsiębiorców.
W kolejnych publikacjach będziemy monitorować dalsze prace nad Omnibus VIII, w szczególności ostateczne kryteria zwolnienia z obowiązku wyznaczania przedstawiciela EPR oraz konsekwencje dla importerów i sprzedawców internetowych.
Pomagamy przedsiębiorcom w identyfikacji właściwych wymagań prawnych, analizie dokumentacji technicznej oraz przygotowaniu produktów do wprowadzenia na rynek Unii Europejskiej.
Jeżeli importujesz produkty z Chin, prowadzisz sprzedaż transgraniczną lub masz pytania dotyczące PPWR, EPR, baterii czy innych wymagań zgodności produktów, zapraszamy do kontaktu.
Obserwuj Euro Oriental, aby być na bieżąco z najważniejszymi zmianami przepisów UE.
Źródła i podstawy prawne
1. Parlament Europejski - poprawki przyjęte 20 października 2026 r.
2. Komisja Europejska - pierwotne propozycje legislacyjne
COM(2025) 982 - projekt rozporządzenia dotyczącego opakowań i baterii
COM(2025) 983 - projekt dyrektywy dotyczącej odpadów, WEEE i SUP.
3. Rada Unii Europejskiej - stanowisko z 21 października 2026 r.
4. Akty prawne
Stan prawny i legislacyjny: 22 października 2026 r. Artykuł ma charakter informacyjny. Opisane uproszczenia pozostają przedmiotem procesu legislacyjnego i nie stanowią jeszcze podstawy do odstąpienia od aktualnych obowiązków EPR.